Je ziet hem niet en hij lijkt op iets anders De Wasbeerhond (Nyctereutes Procyonoides)

Hallo, ik ben en dit is Misty, een wit wasbeerhonden vrouwtje, geboren in 2003 uit witte ouders. Misty werd bij de geboorte uit het nest gegooid door de vader. Ze is op de fles grootgebracht met een husky als stiefvader. Ze is uiterst tam.

Witte exemplaren zijn zeer zeldzaam en daar probeer ik iets aan te doen. Misty's ouders, Snowy en Tundra, kwamen beide uit Wildpark Fuchsbichl in Waidhofen an der Ybbs in Oostenrijk. Ze bevinden zich nu in een kleine dierentuin in Settelstedt in Duitsland.

Misty's vrijer heet Max.

Hij komt uit het Solinger Vogelpark in Solingen, Duitsland. Hoewel ik niet veel meer over z'n afstamming te weten kon komen dan dat hij daar in 2000 geboren is, staat vrijwel vast dat hij niet aan de Oostenrijkse populatie gerelateerd is.

Hier zit hij vastgelijmd aan het nest, met de 2004 pups op de dag van hun geboorte. Mama strekt eventjes de poten.

En dit is m'n zoon Falco die herpetoloog wil worden en een eigen website heeft.

We willlen hier de aandacht vestigen op het houden van wasbeerhonden en waarom ze zo leuk zijn. Bijvoorbeeld om hun duurvermogen. Zo hebben ze de afgelopen zesmiljoen jaar succesvol in Oost-Siberië en Noord-Japan gekampeerd en daarbij zorgvuldig vermeden te evolueren dan wel uit te sterven. Daarmee zijn ze zonder al te veel drukte het oudste nog levende hondenras geworden - ouder dan wolven, ouder ook dan beren. Ongeveer duizend tot tienduizend keer zo oud als Uw hond om precies te zijn.
Importeer ze echter in de Oekraïne en laat er een paar duizend vrij omdat het vanwege het warme klimaat niet zo wil vlotten met de bontfokkerij, zoals de Russen in 1935 gedaan hebben, dan pakken ze in een halve eeuw heel Midden-Europa. In Duitsland worden er jaarlijks weliswaar enkele duizenden afgeschoten, maar dat is minder dan de aantallen jonge dieren die verkeersslachtoffer worden, en de populatie blijft intussen gestaag groeien. Er zijn er daar nu ruimschoots genoeg om hem inheems te kunnen noemen, en of we dat nu willen of niet, in 1 à 2 decennia zal de wasbeerhond in nederland net zo algemeen voorkomen als de vos.
Veel schade richt hij vooralsnog niet aan want wasbeerhonden zijn meer omnivoor dan dassen en vossen en eten ook eikels, bollen, bessen, mais en wortels. Kortom je hebt een meer dan beproefd en nog steeds uiterst flexibel model.

De wasbeerhond is dus onder ons, maar zelfs een jager zal hem zelden zien, want hij is de ware belichaming van camouflage en opereert voornamelijk 's nachts en in stilte. Wordt hij toch opgemerkt, dan wordt hij niet zelden voor een wasbeer, een das, een vos of zelfs een egel aangezien.